Ο Μπόις και οι Έλληνες
 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/04/2013

Του Παναγιώτη Σ. Παπαδόπουλου

Δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε το έργο του Μπόις από τη διερεύνηση του μύθου. Σε μεγάλο βαθμό γίνεται κατανοητό στη σχέση του με αυτόν. Σύμφωνα με τη Ρέα Στριγγάρη, υπήρξε ο κατεξοχήν Γερμανός καλλιτέχνης και ταυτόχρονα ο πλέον ατυπικός. Όμως, σε ποιο σημείο συνίσταται η γερμανικότητά του; Προφανώς σε αυτήν την εμμονή του με τους Έλληνες, η οποία ποτέ δεν υπήρξε συγκυριακή και από την οποία ποτέ δεν αποδεσμεύτηκε. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε, το έργο του δημιουργεί έναν περίεργο συνδυασμό: προσπαθεί να συνδέσει μια ριζοσπαστική χειρονομία με μια προσφυγή στο παρελθόν της κλασικής αρχαιότητας, έστω κι αν αυτή πραγματοποιείται με ανανεωμένο περιεχόμενο. Ένα τέτοιο σχέδιο διατηρεί την προ-νεωτερική καταγωγή του, θυμίζοντας τις αντιπαραθέσεις μεταξύ των αρχαίων και των μοντέρνων.

Ιδιαίτερα στη Γερμανία, αυτή η αντιπαράθεση διατηρείται μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, δείχνοντας την ιστορική καθυστέρηση στην πρόσληψη του νεωτερικού κινήματος. Γνωρίζουμε ότι αυτή η εμμονή στο αρχαϊκό, στο προκατηγορικό, το πρωτόγονο, πυροδότησε έντονη αντιπαράθεση. Για παράδειγμα, ο Werner Spies, από την πλευρά της ιστορικής νεωτερικότητας του dada και του σουρεαλισμού, σημείωνε ότι η χειρονομία του οδηγούσε σε κάτι το προ-νεωτερικό, μας πήγαινε πίσω από τον διαφωτισμό. Θεωρώ, πάντως, ότι ο στόχος του οδηγείται μακρύτερα, ανεξάρτητα εάν τελικά εκπληρώνεται. Αναρωτιέται: με ποιο τρόπο θα απελευθερώσω το παρελθόν από το παρελθόν του; Με ποιο τρόπο θα απελευθερώσω τον μύθο από τον συντηρητικό κλασικισμό και στη συνέχεια από τη ναζιστική μυθοποίηση; Επιδιώκει να αποκαθάρει την ενοχοποιημένη κληρονομιά της κλασικής αρχαιότητας, προσδίδοντάς της καινούργια υλικότητα. Προσεγγίζει, στη δύσκολη δεκαετία του '60, το ζήτημα του μύθου και του συμβόλου, έννοιες βεβαρυμένες και ενοχοποιημένες τόσο από την κληρονομιά του κλασικισμού όσο και από την περίοδο του φασισμού.

Με ποιο τρόπο χρησιμοποιείται ο μύθος και ιδιαίτερα ο ελληνικός μέσα στο έργο του; Η πρώτη κίνησή του είναι να τον αποδεσμεύσει από τη λατρεία του παρελθόντος, θέλει να τον απομακρύνει από την "ανάμνηση ενός μεγαλειώδους παρελθόντος " στο οποίο επιστρέφουμε. Στο έργο Κύριο Ρεύμα/Δίας, ο μύθος είναι υπόθεση ενός μέλλοντος. Άλλες φορές ο μύθος χρησιμοποιείται ως αφορμή και ως αφηγηματικό κίνητρο, ο μύθος του Περσέα γίνεται η απελευθέρωση της σκέψης από τα δεσμά ενός παρελθόντος που πετρώνει τα πάντα. Άλλες, απλώς τον επινοεί.

Όταν, στο πλαίσιο μιας συζήτησης με τον Γιάννη Κουνέλλη, ο τελευταίος συστήνεται ως ο "αρχαίος άνθρωπος" που υπερασπίζεται την παράδοση, ο Μπόις του απαντά: «Είναι θαυμάσιο να έχουμε ανθρώπους που κάνουν κάτι τέτοιο. Πρέπει ωστόσο να διαπιστώσουμε πως η σημερινή κουλτούρα έχει μία ιδιαιτερότητα, πως είναι δηλαδή η κουλτούρα του Επιμηθέα, του φύλακα που φυλάει τους ποιμένες και τη φύση... Υπάρχει, ωστόσο, και ο Προμηθέας... Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε μία κουλτούρα όπου αυτοί οι δυο θα έκαναν έναν διάλογο σοβαρό;» (αναφέρεται από τη Ρέα Στριγγάρη, Arti, 18/1994.)

 

Γιόζεφ Μπόις «7.000 Βελανιδιές»

Κέντρο Τέχνης & Πολιτισμού Beton7

έως τις 27 Απριλίου

  • lisseurs ghd
  • lisseur ghd styler
  • sacs louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • lisseur ghd
  • ghd pas cher
  • achat Sac louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • sac louis vuitton soldes en ligne
  • chaussures semelle rouge pas cher
  • Sacs Louis Vuitton Pas Cher En Ligne
  • christian louboutin pas chere
  • air jordan 11 pas cher
  • louboutin femme escarpin pas cher
  • christian louboutin pas cher
  • air jordan 6 femme pas cher
  • Air Jordan Pas Cher Magasin
  • Sac louis vuitton Pas Cher Magasin
  • Vente Sac louis vuitton soldes
  • Vente sac louis vuitton
  • air jordan 11 pas cher
  • air jordan 6 retro
  • achat sac louis vuitton