Ευκλείδης Τσακαλώτος: Δεν είναι το νόμισμα το άλφα και το ωμέγα της πολιτικής μας
 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 07/04/2013

1. Μετά τη δεύτερη απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο εκφράζονται απόψεις για επανεξέταση της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ για το ευρώ ή της θέσης του ΑΚΕΛ για το ευρώ; Θεωρείτε ότι υπάρχει τέτοιο θέμα ή ότι μπορούν να αναζητηθούν λύσεις στο πλαίσιο της Ευρωζώνης;

1. Η απόφαση μοιάζει με αλλαγή παραδείγματος, με μια επανεθνικοποίηση των προβλημάτων. Η έλλειψη αλληλεγγύης υπογραμμίσθηκε από σχεδόν όλους τους αναλυτές. Το ευρώ κατά κάποιον τρόπο διασπάται, όχι μόνο λόγω των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων στην Κύπρο, αλλά και επειδή η επανεθνικοποίηση σημαίνει πως το ευρώ της Πορτογαλίας ή της Ιταλίας είναι διαφορετικό από αυτό της Γερμανίας ή της Ολλανδίας, καθώς εξαρτάται από τη φερεγγυότητα του εγχώριου τραπεζικού συστήματος και του ίδιου του κράτους. Κάτι που θα ήταν αδιανόητο, βέβαια, π.χ. για το δολάριο του Τέξας.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, ποιος είναι ο απώτερος στόχος των ελίτ; Ας υποθέσουμε ότι η πρώτη προτίμησή τους είναι μια συντηρητική ομοσπονδιοποίηση, με δημοσιονομική πειθαρχία, με περιορισμένες μεταβιβάσεις από τις πιο επιτυχημένες περιοχές σε αυτές με τα μεγαλύτερα προβλήματα και με ένα σύστημα πολιτικής διακυβέρνησης όπου θα υπάρχει ακόμη ισχυρότερη θωράκιση από δημοκρατικές πιέσεις. Επίσης οι γερμανικές ελίτ, ιδιαίτερα, μπορεί να στοχεύουν σε ένα πιο συντηρητικό τραπεζικό σύστημα, όπου οι κερδοσκοπικές δραστηριότητες δεν θα κυριαρχούν. Με λίγα λόγια μέρος του στόχου μπορεί να είναι και το αγγλοσαξονικό χρηματοπιστωτικό σύστημα για να επικρατήσει το γερμανικό μοντέλο καπιταλισμού.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, το ενδιαφέρον για μας είναι ποιες είναι οι δεύτερες και τρίτες προτιμήσεις των ελίτ. Αν δεν τους βγει η πρώτη προτίμηση, για συντηρητική ομοσπονδιοποίηση, θα δεχθούν μια Ευρωζώνη με περισσότερη αλληλεγγύη ή θα προτιμήσουν τη διάλυση; Αυτή η ερώτηση είναι κρίσιμη. Γιατί, αν η δεύτερή τους επιλογή είναι η διάλυση, τότε τα πράγματα είναι πιο δύσκολα για τους λαούς, του Νότου πρωτίστως, αλλά όχι μόνο.

Σε αυτή την περίπτωση, αν η μόνη προοπτική είναι μια μόνιμη περιθωριοποίηση και στασιμότητα, τότε η έξοδος από το ευρώ μπορεί να παρουσιαστεί πιο ελκυστική για τους από κάτω. Αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι οι από κάτω θα πρέπει να έχουν την έξοδο από το ευρώ ως πρώτη επιλογή. Θα μπορούσαν να επιμείνουν στην αλληλέγγυα λύση, ακριβώς για να αναδείξουν ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις που πολεμούν με τέτοια σφοδρότητα λύσεις που είναι και πιο αποτελεσματικές, και πιο δίκαιες, και πιο δημοκρατικές.

Αν, όμως, η δεύτερη επιλογή των ελίτ είναι κάποιος συμβιβασμός με μια πιο αλληλέγγυα ένωση, τότε τα πράγματα αλλάζουν. Σε αυτή την περίπτωση η καλύτερη λύση των από κάτω είναι σίγουρα να παλέψουν εντός της Ευρωζώνης. Με τους αγώνες τους να αναγκάσουν τις ελίτ να δεχθούν ότι η πρώτη επιλογή τους είναι μη αποδεκτή και άρα ανέφικτη. Και δεν είναι μια υπερβολική υπόθεση να κάνει κανείς. Βεβαίως οι ελίτ κατηγορηματικά αντιστέκονται στην πιο αλληλέγγυα Ευρώπη. Αλλά θυμίζω ότι παλαιότερα ήταν το ίδιο κατηγορηματικά ενάντια στα πακέτα διάσωσης των κρατών μελών, στις αγορές κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ κ.λπ. Από την πρώτη στιγμή ήταν φανερό ότι η διάλυση θα είχε μεγάλο κόστος για τους από πάνω. Το ότι το αρνήθηκαν, και ακόμα σε κάποιο βαθμό συνεχίζουν να το αρνούνται, είναι απλώς μέρος του διαπραγματευτικού παιχνιδιού.

2. Τι δείχνουν οι άλλες εμπειρίες, όπως της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας, της Ρουμανίας ή της Ουγγαρίας κ.ά. όσον αφορά το νόμισμα και την ύπαρξη η όχι Μνημονίου

2. Οι διάφορες εμπειρίες αναδεικνύουν το πόσο αλληλέγγυες και ενωμένες ήταν οι ελίτ, τόσο του Βορρά όσο και του Νότου, στις πολιτικές της λιτότητας. Το γεγονός ότι ποτέ δεν έδωσε το Eurogroup συνολική λύση, ότι αντιμετώπιζαν κάθε επεισόδιο κρίσης και κάθε χώρα ξεχωριστά, μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί. Αλλά νομίζω ότι φθάνουμε πολύ σύντομα στο σημείο όπου τα αδιέξοδα αυτής της προσέγγισης δεν θα μπορούν να κρυφτούν.

Νομίζω δεν είναι πιστευτό ότι μπορούμε να πάμε μπροστά, πόσο μάλλον στον σοσιαλισμό, χωρίς μια παρόμοια ενότητα των από κάτω σε υπερεθνικό επίπεδο. Οι λαοί, σε πρώτη φάση του Νότου, έχουν κάθε συμφέρον να μπλοκάρουν τη συνέχιση της παρούσας προσέγγισης, αλλά και την ίδια στιγμή να διευρύνουν την ατζέντα. Μόνο ένα παράδειγμα: Η Κύπρος έδειξε τη σημασία υπερεθνικών λύσεων για τα προβλήματα των φορολογικών παραδείσων, του φορολογικού ανταγωνισμού, του ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Προβλήματα που έχουν άμεση σχέση με τη δυνατότητα ενός άλλου κοινωνικού μοντέλου.

3. Πώς κρίνετε το κλίμα ευρωσκεπτικισμού που διαπιστώνεται στην Ευρώπη; Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για την κρίση στην Ευρωζώνη; Για παράδειγμα η πρόταση που εκφράζει ο Στιούαρτ Χόλαντ, που τάσσεται υπέρ της πρότασης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής ήδη από το 2011 (Νιου Ντιλ, ομόλογα από ΕΤΕπ κ.ά.) ή η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για ευρωπαϊκή διάσκεψη για το χρέος αποτελούν ικανοποιητικές ιδέες;

3. Ο ευρωσκεπτικισμός τροφοδοτείται και στο οικονομικό επίπεδο και στο πολιτικό. Τροφοδοτείται τόσο από την οικονομική αποτυχία αντιμετώπισης της κρίσης όσο και από τη διάχυτη αίσθηση ότι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί είναι θωρακισμένοι από τη δημοκρατία και τον λαϊκό παράγοντα. Βέβαια ο ευρωσκεπτικισμός δεν είναι ενιαίος. Στον Νότο υπερισχύει ο φόβος, η αβεβαιότητα, το παράπονο για την έλλειψη αλληλεγγύης. Στον Βορρά καλλιεργείται, εδώ και χρόνια, το στερεότυπο του καταναλωτικού και χαλαρού Νότου που θα χρειάζεται ατέρμονες επιδοτήσεις για να συνεχιστεί ο ίδιος τρόπος ζωής. Στερεότυπο που επικρατεί και εντός των κρατών μελών, όπως φαίνεται από τα αποσχιστικά κινήματα στην Ιταλία και την Ισπανία. Τα λαϊκά στρώματα δεν αντιπροσωπεύονται επαρκώς στο πολιτικό επίπεδο -αναζητούν και την οικονομική ευημερία και το αίσθημα του ανήκειν- και έτσι ο ευρωσκεπτικισμός βρίσκει έδαφος.

Λύσεις προφανώς υπάρχουν. Αυτό που λείπει είναι η πεποίθηση ότι μπορεί να αλλάξει η Ευρώπη, να αλλάξει η Ευρωζώνη. Αλλά αυτό αποτελεί μονάχα την επιφάνεια των πραγμάτων. Γιατί ο βαθύτερος σκεπτικισμός έχει να κάνει με την ίδια την πολιτική. Με τη δυνατότητα να αλλάξουν τα πράγματα ριζικά. Η συζήτηση για το ευρώ και τη δραχμή πρέπει να φθάσει και σε αυτό το επίπεδο. Το πρωτεύον είναι πώς αλλάζεις τους συσχετισμούς, πώς συνδυάζεις τη δράση σου στο τοπικό επίπεδο με αυτή στο εθνικό και υπερεθνικό. Με ποιο πρόγραμμα αλλάζεις την ατζέντα. Μας κατηγορούν ότι αυτό αποτελεί "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε" ή "στρίβειν διά του αρραβώνος". Μόνο που αυτό υποθέτει ότι έχουμε συναποφασίσει ποιο είναι το κυρίαρχο. Είναι άλλο πράγμα να είμαστε ανοικτοί σε όλα τα ενδεχόμενα και όλα τα σενάρια. Και άλλο από την πίσω πόρτα να αναδείξουμε το νόμισμα ως το άλφα και το ωμέγα της πολιτικής μας.

  • lisseurs ghd
  • lisseur ghd styler
  • sacs louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • lisseur ghd
  • ghd pas cher
  • achat Sac louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • sac louis vuitton soldes en ligne
  • chaussures semelle rouge pas cher
  • Sacs Louis Vuitton Pas Cher En Ligne
  • christian louboutin pas chere
  • air jordan 11 pas cher
  • louboutin femme escarpin pas cher
  • christian louboutin pas cher
  • air jordan 6 femme pas cher
  • Air Jordan Pas Cher Magasin
  • Sac louis vuitton Pas Cher Magasin
  • Vente Sac louis vuitton soldes
  • Vente sac louis vuitton
  • air jordan 11 pas cher
  • air jordan 6 retro
  • achat sac louis vuitton