Η Διάπλαση των Παίδων
 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 15/03/2013

Του Κώστα Σκηνιώτη*

Το όραμα των πλατιών λαϊκών μαζών, των νέων ανθρώπων, είναι μια κοινωνία ουμανισμού, μια κοινωνία δημοκρατίας, μια κοινωνία ελπίδας

Το ακούσαμε κι αυτό. Αλλά όσοι γνωρίζουμε ή έχουμε διαβάσει ξέρουμε ότι η διαδικασία αυτή έχει επαναληφθεί στο παρελθόν σχεδόν με τους ίδιους τρόπους, σχεδόν από τους ίδιους ανθρώπους. Δηλαδή τους σκοταδιστές, τους συντηρητικούς, τους φασίστες και τους ναζιστές.

Είναι αλήθεια ότι η μακραίωνη ιστορία αυτής της χώρας έχει λαμπρές σελίδες, που αξίζει και πρέπει να μεταφέρονται από τη μια γενιά στην επόμενη γενιά.

Κατάλληλα μέσα γιΆ αυτό είναι η ίδια η παράδοση, η αφήγηση των παππούδων και των πατεράδων μας, οι ιστορικοί που καταγράφουν τα γεγονότα και πρέπει να τα καταγράφουν από όλες τις πλευρές και τις διαστάσεις τους.

Οι πλέον ακατάλληλοι γιΆ αυτό τον ρόλο είναι οι άνθρωποι που ξεχειλίζουν από φανατισμό, ξεχειλίζουν από μίσος για ό,τι δεν θεωρούν όμοιο μΆ αυτούς, οι άνθρωποι που χαιρετάνε φασιστικά και ναζιστικά, δηλαδή με έναν χαιρετισμό που παραπέμπει σε εγκλήματα και εκατόμβες θυμάτων. Ωστόσο, στη διαδικασία της διάπλασης των παίδων, την οποία ξεκινάνε, είναι καλό να θυμηθούν και ορισμένα σημαντικά γεγονότα της σύγχρονης σχετικά ιστορίας της χώρας, όπως τα ακόλουθα:

Τον Κολοκοτρώνη, τον Παπαφλέσσα, αλλά και τον Μάρκο Μπότσαρη και τον Λόρδο Βύρωνα. Τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και τον Ιωάννη Καποδίστρια. Την καταστροφή της Σμύρνης και τον ρόλο των συμμάχων. Τους δύο παγκόσμιους πολέμους, με τα εκατομμύρια εκατομμυρίων νεκρών, με τις απίστευτες ανθρωπιστικές και πολιτιστικές καταστροφές, εμπνευστές και πρωτεργάτες των οποίων ήταν οι φασίστες και ναζιστές, οι οποίοι αποτελούν τα πρότυπα των κυρίων που επιθυμούν να διαπλάσουν τους παίδες. Τη διδακτορία του Μεταξά και το κυνηγητό των κομμουνιστών και των δημοκρατών.

Τις χρυσές σελίδες της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στους φασίστες και τους κατακτητές αλλά και τους μαυραγορίτες, τους κουκουλοφόρους που έδειχναν πατριώτες, τους ταγματασφαλίτες. Τη μετεμφυλιακή Ελλάδα, το κυνηγητό των αριστερών και τα ξερονήσια που γέμισαν από αυτούς. Τους εκατοντάδες χιλιάδες πατριώτες που σπρώχτηκαν σε υποχρεωτική μετανάστευση, για να επιβιώσουν τόσο από τη φτώχεια όσο και από το κυνηγητό. Τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, που φέτος κλείνουν 50 χρόνια από το γεγονός αυτό. Τη χούντα του Παπαδόπουλου, του Ιωαννίδη, του Ντερτιλή, στην κηδεία του οποίου οι καθηγητές των παίδων απότησαν φόρο τιμής. Την τραγωδία της Κύπρου. Τη δολοφονία του Αλέκου Παναγούλη.

Τον Κουμή, την Κανελοπούλου, τη Σωτηροπούλου και άλλους. Τους νεκρούς της Marfin. Τους 4.000 συμπολίτες μας που έγιναν αυτόχειρες από τη φτώχεια και την ανέχεια που δημιουργούν το Μνημόνιο και τα αποτελέσματά του. Τους χιλιάδες συνανθρώπους μας, αυτόχθονες και μετανάστες που πλέον δεν έχουν πρόσβαση στο σύστημα υγείας και χάνουν τη ζωή τους από την αδυναμία να επισκεφτούν γιατρό. Τα παιδιά που υποσιτίζονται, τα οποία οι καθηγητές των παίδων διαχωρίζουν κατά εθνότητα, χρώμα, φύλλο, την ίδια ώρα που δηλώνουν βαθιά θρησκευόμενοι και χριστιανοί. Τα παιδιά που πέθαναν πρόσφατα στη Λάρισα, σπρωγμένα από την ανάγκη και την ανέχεια που πάντα υπερβαίνει τη λογική.

Είμαστε στο κέντρο μιας μεγάλης ανθρωπιστικής, οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής κρίσης. Με το πρόσχημα “η κρίση ως ευκαιρία” το σύστημα επιχειρεί ριζική και πλήρη αναδιάρθρωσή του. Επιχειρεί στην ουσία από τη μια μεριά να δώσει την ευκαιρία σε ελάχιστους και από την άλλη μεριά να σπρώξει στη μαζική ανεργία και τη φτώχεια πάρα πολλούς.

Είμαστε σε μια στιγμή που το σύστημα επιχειρεί να δημιουργήσει και ιδεολογικό υπόβαθρο, και προκάλυμμα στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα.

Όμως, οι νέες και οι νέοι, η συντριπτική πλειονότητα του λαού αυτής της χώρας, άνθρωποι του μόχθου και της εργασίας, συνταξιούχοι που κόπιασαν στη ζωή τους, έχουν βαθύ και πραγματικό δημοκρατικό φρόνημα.

Δεν υποκύπτουν σε φασιστικά κι ναζιστικά κελεύσματα, δεν υποκύπτουν σε ρατσιστικές τυμπανοκρουσίες που επιθυμούν και επιδιώκουν να σπάσουν τη κοινωνική συνοχή μεταξύ των απλών λαϊκών ανθρώπων που αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα.

Η προσπάθεια αυτή, όσο και αν ο δρόμος θα είναι δύσκολος, θα πέσει στο κενό. Το όραμα των πλατιών λαϊκών μαζών, των νέων ανθρώπων, είναι μια κοινωνία ουμανισμού, μια κοινωνία δημοκρατίας, μια κοινωνία ελπίδας παραγωγής και εργασίας, μια κοινωνία που το παραγόμενο προϊόν θα μοιράζεται δίκαια και δημοκρατικά, μια κοινωνία σοσιαλιστικής προοπτικής.

Κώστας Σκηνιώτης είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

  • lisseurs ghd
  • lisseur ghd styler
  • sacs louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • lisseur ghd
  • ghd pas cher
  • achat Sac louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • sac louis vuitton soldes en ligne
  • chaussures semelle rouge pas cher
  • Sacs Louis Vuitton Pas Cher En Ligne
  • christian louboutin pas chere
  • air jordan 11 pas cher
  • louboutin femme escarpin pas cher
  • christian louboutin pas cher
  • air jordan 6 femme pas cher
  • Air Jordan Pas Cher Magasin
  • Sac louis vuitton Pas Cher Magasin
  • Vente Sac louis vuitton soldes
  • Vente sac louis vuitton
  • air jordan 11 pas cher
  • air jordan 6 retro
  • achat sac louis vuitton