Στο μονοπάτι του αυταρχισμού
 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 08/02/2013

ΤΟΥ ΛΟΥΔΟΒIΚΟΥ ΚΩΤΣΟΝOΠΟΥΛΟΥ*

Σε δελτίο ειδήσεων την προηγούμενη εβδομάδα εκτυλίχθηκε η εξής σκηνή: Ο κεντρικός σχολιαστής ανέπτυξε την άποψη, σε μια προσπάθεια ανάδειξης της φορολογίας ως πολιτικού ζητήματος, πως οι δύο μεγάλες επαναστάσεις της ανθρωπότητας -υποθέτω, εννοούσε τη γαλλική και την αμερικανική- ξεκίνησαν από την επιβολή δυσβάσταχτων φόρων. Μια τέτοια τολμηρή τοποθέτηση δεν θα μπορούσε να μείνει αναπάντητη από την πλευρά της κυβέρνησης, η οποία αίφνης εκπροσωπήθηκε τηλεφωνικά διά στόματος υπουργού Οικονομικών. Ακολούθησε μία σκηνή που θα έπρεπε να χαραχτεί με χρυσά γράμματα στο πάνθεον της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Οι δημοσιογράφοι, δικαιολογώντας, κατά κάποιον τρόπο, τον μισθό τους, υποβάλλουν στον υπουργό μια σειρά ερωτήσεων για τα νέα φορολογικά μέτρα και εισπράττουν μια απάντηση που περίπου είχε ως εξής: Αν δεν σας αρέσει αυτό που κάνω εγώ, πείτε μου εσείς μια λύση και σταματήστε να μου ασκείτε αφΆ υψηλού κριτική· αν δεν κάνω τίποτα, η χώρα θα χρεωκοπήσει.

Αυτό που στην ουσία υποστήριξε ο υπουργός είναι ότι εφαρμόζει πιστά το Μνημόνιο και κανείς δεν δικαιούται να του ασκήσει κριτική πάνω σε αυτό. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι ο υπουργός είναι διατεθειμένος να προβεί σε αυτή τη δημοκρατική θυσία, τη στιγμή που στον φόντο της τηλεφωνικής του παρέμβασης αστράφτει μια σειρά δηλώσεων από στελέχη του ΔΝΤ που σχολιάζουν τις αστοχίες τού όλου προγράμματος. Μας ζητείται να θυσιάσουμε, με άλλα λόγια, τη δημοκρατία στον βωμό ενός προγράμματος που δεν είναι ούτε καν λειτουργικό.

Σε αυτό το σημείο προκύπτει ένα σημαντικό ερώτημα. Πώς φτάσαμε στο σημείο ο υπουργός και πολύ περισσότερο η Ν.Δ., ως το ισχυρότερο κόμμα της συγκυβέρνησης, να θυσιάζει με αυτόν τον τρόπο τη δημοκρατία;

Είναι κοινό μυστικό ότι η εφαρμογή πολιτικών λιτότητας, σε όλο τον κόσμο στηρίζεται πάνω σε αυταρχικές πολιτικές, συνεπώς η ελληνική περίπτωση δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Το ιδιαίτερο, όμως, χαρακτηριστικό είναι ότι στην περίπτωσή μας η επιβολή του αυταρχισμού έχει αρχίσει να αυτονομείται από τον αρχικό της σκοπό και να μετασχηματίζεται σε ένα εργαλείο κυριαρχίας στα χέρια της Ν.Δ. Ο αυταρχισμός, δηλαδή η αμφίπλευρη διαδικασία αποθεσμοποίησης της δημοκρατίας και θεσμοποίησης της καταστολής, κατοχυρώνει τη δεξιά στροφή της κυβέρνησης και, συνεπώς, την απόλυτη κυριαρχία της συντηρητικής παράταξης στο εσωτερικό της. Είναι αδιάφορο για τον πρωθυπουργό και την καμαρίλα του αν το Μνημόνιο είναι δυσλειτουργικό ή όχι, από τη στιγμή που η πολιτική επιβίωση αμφότερων αναπαράγεται μέσα από την καταστολή, που παγιδεύει τις επιλογές τους στο μονοπάτι του αυταρχισμού.

Μέχρι στιγμής η θεσμοποίηση της καταστολής και η ταυτόχρονη αποθεσμοποίηση της δημοκρατίας διενεργείται μέσα από τρεις μηχανισμούς, οι οποίοι επανέρχονται συνεχώς στην επικαιρότητα.

Ο πρώτος είναι θεσμικά κατοχυρωμένος μέσα στις ίδιες τις δανειακές συμβάσεις και ακούει στο όνομα «ισοδύναμα μέτρα». Η πολιτική λειτουργία του δεν είναι άλλη από αυτήν του κοινωνικού αυτοματισμού. Όποια επαγγελματική κατηγορία προβάλλει αντίσταση απέναντι στις πολιτικές λιτότητας αυτομάτως χαρακτηρίζεται ως λαθρεπιβάτης και καλείται να υποδείξει από πού θα αντληθούν οι απαιτούμενοι πόροι. Μέσα σε αυτό τον πόλεμο όλων εναντίον όλων ο πρωθυπουργός χτίζει το προφίλ ενός άλλου Λεβιάθαν που έχει αναλάβει προσωπικά την αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης.

Ο δεύτερος μηχανισμός είναι αυτός της «επιστράτευσης» εργαζομένων, θεσμική κληρονομιά του κράτους της παλιάς καλής Δεξιάς. Παραδοσιακά οι εργαζόμενοι στις μεταφορές, στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα, αποτέλεσαν την προμετωπίδα των εργατικών κινητοποιήσεων λόγω ακριβώς της νευραλγικής θέσης που κατέχουν στον καταμερισμό εργασίας. Η απαγόρευση οποιασδήποτε μορφής κινητοποίησης σε αυτό τον κλάδο θέτει φραγμό στην υπεράσπιση στοιχειωδών εργατικών δικαιωμάτων και βάζει στο ψυγείο το ίδιο το δικαίωμα της απεργίας.

Ο τρίτος μηχανισμός, άτυπος αυτός, με σαφείς όμως θεσμικές προεκτάσεις, είναι η ενστάλαξη στον κοινό νου της αντίληψης ότι στοιχειώδη ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα δύνανται να ελαστικοποιηθούν -βλ. βασανισμοί- λόγω της έκτακτης ανάγκης που βιώνει η χώρα.

Πόσο «έκτακτη» είναι αυτή η ανάγκη; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα έρθει στην επόμενη συνταγματική αναθεώρηση.

 

* Ο Λουδοβίκος Κωτσονόπουλος είναι πολιτικός επιστήμονας

  • lisseurs ghd
  • lisseur ghd styler
  • sacs louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • lisseur ghd
  • ghd pas cher
  • achat Sac louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • sac louis vuitton soldes en ligne
  • chaussures semelle rouge pas cher
  • Sacs Louis Vuitton Pas Cher En Ligne
  • christian louboutin pas chere
  • air jordan 11 pas cher
  • louboutin femme escarpin pas cher
  • christian louboutin pas cher
  • air jordan 6 femme pas cher
  • Air Jordan Pas Cher Magasin
  • Sac louis vuitton Pas Cher Magasin
  • Vente Sac louis vuitton soldes
  • Vente sac louis vuitton
  • air jordan 11 pas cher
  • air jordan 6 retro
  • achat sac louis vuitton