Χρησιμοποιώντας ομοιοπαθητική για το δημόσιο χρέος
 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 27/11/2012

ΤΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ

Tο χτεσινό Eurogroup παρουσιάστηκε από πολλούς ως η «ημέρα της λύσης». Και αν οι διαβεβαιώσεις για τη δόση και το κοκτέιλ «παυσίπονων» για το ελληνικό χρέος καταδεικνύουν ότι δεν επρόκειτο για ακόμη μία “φιλολογική μάζωξη”, η αναντιστοιχία των αποφάσεων με το μέγεθος του προβλήματος δεν αφήνουν τα παραμικρά περιθώρια για αισιοδοξία. Γιατί πλέον δεν μιλάμε για το πρόβλημα της βιωσιμότητας του ελληνικού δημόσιου χρέους. Γι' αυτό μιλάγαμε το 2010, το πολύ και το 2011. Τώρα πλέον αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα βιωσιμότητας της ίδιας της Ευρωζώνης.

Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα τα σενάρια.

Πρώτα από όλα, η επαναγορά των ελληνικών ομολόγων από το ελληνικό δημόσιο προϋποθέτει επιπλέον δανεισμό της Ελλάδας από τον ESM, ύψους 10 δισ. περίπου, τα οποία αυξάνουν το δημόσιο χρέος. Η αύξηση των τιμών των ομολόγων αυτών, στην αναμονή της επαναγοράς -εξαιτίας της αυξημένης ζήτησης από hedge funds που κερδοσκοπούν-, φαλκιδεύει σημαντικά τα οφέλη. Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα ομόλογα αυτά, τα οποία επαναγοράζονται, αντιστοιχούν στο ποσοστό ομολόγων που έχουν απομείνει σε ιδιωτικά χέρια μετά το PSI (γύρω στα 72 δισ.), επομένως δεν πρόκειται για το πλειοψηφικό τμήμα του ομολογιακού χρέους που βρίσκεται στα χέρια του «επίσημου τομέα». Αν προσθέσουμε σε αυτό και την απροθυμία του IIF, των πιστωτών δηλαδή που «κουρεύτηκαν» κατά 53,5% τον περασμένο Μάρτιο και σήμερα διακρατούν τα 63 από τα 72 δισ. ομολόγων, να υποστούν νέες ζημίες, η ελάφρυνση μέσω επαναγοράς δεν πρόκειται να είναι τόσο μεγάλη.

Η μείωση των επιτοκίων δεν θα είναι τόσο σημαντική ώστε να ελαφρύνει σημαντικά το δημόσιο χρέος. Τα μηδενικά επιτόκια -για μια δεκαετία- για τα διακρατικά δάνεια (δηλ. τα 53 δισ. από το πρώτο Μνημόνιο), που έπεσαν ως πρόταση στο προηγούμενο Eurogroup, θα ήταν μία σημαντική ανάσα, αλλά δυστυχώς προσκρούει στις πολιτικές σκοπιμότητες των εταίρων μας.

Αντιστοίχως, η επιστροφή των κερδών της ΕΚΤ και των άλλων Κεντρικών Τραπεζών από τις διαφορές μεταξύ της ονομαστικής και της αγοραίας αξίας των ελληνικών ομολόγων, μπορεί να αποτελεί μία ελάφρυνση, αλλά κάποιος πρέπει να είναι αφελής αν νομίζει ότι έτσι αντιμετωπίζεται το χρέος.

Σε κάθε περίπτωση η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους είναι η αναγκαία συνθήκη για τη βιωσιμότητά του, χωρίς να είναι από μόνη της ικανή γι' αυτό. Πολλές φορές στον δημόσιο διάλογο διατυπώνονται επιχειρήματα προτεσταντικής ηθικής του τύπου «πρέπει να είμαστε συνεπείς με τις υποχρεώσεις μας» και, επομένως, πρέπει να αποπληρώσουμε όλο το χρέος. Όμως αυτό που έχει σημασία να διευκρινιστεί είναι ότι η δανειοδότηση μίας χώρας αποτελεί μία μορφή επένδυσης, από την οποία ο δανειστής απολαμβάνει ένα σχετικό κέρδος με τη μορφή του τόκου. Καμία επένδυση δεν συνεπάγεται εξ ορισμού κέρδος, αντιθέτως κάποιες είναι ιδιαιτέρως ριψοκίνδυνες. Ακριβώς τέτοιο ρίσκο ενείχε και η δανειοδότηση μίας υπερχρεωμένης χώρας που διανύει το πέμπτο έτος ύφεσης. Επομένως, η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους δεν αποτελεί τίποτα το περισσότερο από την επαλήθευση μιας αποτυχημένης επένδυσης, η οποία συνεπάγεται ζημίες γι' αυτούς που αντιμετώπιζαν μυωπικά την κατάσταση.

Όμως, αν η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους είναι η «αναγκαία» συνθήκη, η αντιστροφή της πολιτικής λιτότητας είναι η «ικανή» για να καταστεί το δημόσιο χρέος βιώσιμο. Ένα απλό παράδειγμα μπορεί να καταδείξει πόσο σημαντική είναι η επίπτωση της ύφεσης στο δημόσιο χρέος. Αρχές Οκτωβρίου κατατέθηκε το προσχέδιο του προϋπολογισμού, όπου για το 2013 η πρόβλεψη για το δημόσιο χρέος ήταν 179,3 % του ΑΕΠ, με ύφεση 3,8%. Έναν μήνα αργότερα κατατέθηκε ο προϋπολογισμός όπου το απόλυτο μέγεθος του δημόσιου χρέους ήταν ακριβώς το ίδιο με το προσχέδιο, αλλά υπήρχε αλλαγή στην πρόβλεψη της ύφεσης για το 2013: Από 3,8% σε 4,5%. Η μεγαλύτερη αυτή ύφεση οδηγεί σε πρόβλεψη για δημόσιο χρέος της τάξης του 189,1% του ΑΕΠ για το 2013! Η ύφεση λειτουργεί κυριολεκτικά σαν μία διογκούμενη «μαύρη τρύπα» που καταπίνει οποιαδήποτε ελάφρυνση του δημόσιου χρέους.

Επομένως, κάποιος μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Ευρωζώνη προσπαθεί να αντιμετωπίσει το δημόσιο χρέος κάνοντας ό,τι περνάει από το χέρι της για να το αυξήσει. Και αν στην ομοιοπαθητική μία τέτοια μέθοδος μπορεί και να αποδώσει, στην οικονομία είναι αλλιώς τα πράγματα.

  • lisseurs ghd
  • lisseur ghd styler
  • sacs louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • lisseur ghd
  • ghd pas cher
  • achat Sac louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • sac louis vuitton soldes en ligne
  • chaussures semelle rouge pas cher
  • Sacs Louis Vuitton Pas Cher En Ligne
  • christian louboutin pas chere
  • air jordan 11 pas cher
  • louboutin femme escarpin pas cher
  • christian louboutin pas cher
  • air jordan 6 femme pas cher
  • Air Jordan Pas Cher Magasin
  • Sac louis vuitton Pas Cher Magasin
  • Vente Sac louis vuitton soldes
  • Vente sac louis vuitton
  • air jordan 11 pas cher
  • air jordan 6 retro
  • achat sac louis vuitton