Ο αφόρητος λαϊκισμός του αντιλαϊκισμού
Παικος Β.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 16/09/2012

Είναι κάτι τύποι, συμπαθείς γενικώς, που έχουν από καιρό κηρύξει αμείλικτο πόλεμο κατά του λαϊκισμού και κατά των λαϊκιστών. Πρόκειται για δημοσιογράφους κατά κύριο λόγο, αλλά και πολιτευομένους. Καλλιεργημένοι άνθρωποι οι περισσότεροι, ευγενών προθέσεων σίγουρα, όπου μυριστούν ίχνη έστω, ψήγματα λαϊκισμού, του δίνουν και καταλαβαίνει. Του κηρύσσουν τον πόλεμο με νύφες και μΆ αγγόνια, με όλα τους τα όπλα παναπεί, δεν τον αφήνουν σε χλωρό κλαρί, τον κατακεραυνώνουν, με σκοπό να τον συντρίψουν, να τον εξαφανίσουν από προσώπου γης...

Όποιος σήμερα διαμαρτύρεται για οτιδήποτε ή διεκδικεί οτιδήποτε ανακηρύσσεται εχθρός της πατρίδας ή ίσως και «εχθρός του λαού», κατά την ιψενική λογική του όρου

Αλλά τι ακριβώς ορίζουν ως λαϊκισμό τα καλά αυτά παιδιά; Και σε ποιον κρεμούν την ταμπέλα του λαϊκιστή; Μα σε όποιον δεν συμφωνεί μαζί τους, τόσο απλά. Σε όποιον προβάλλει ιδέες και προτάσεις που δεν είναι ακριβώς του γούστου τους. Σταθεροί υποστηρικτές της λογικής της τρόικας οι περισσότεροι απΆ αυτούς, συμπορευόμενοι απολύτως προς τις απαιτήσεις των δανειστών μας, τις όποιες στήριξαν και στηρίζουν με πάθος, τις επιλογές των κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου, και Σαμαρά σήμερα, θεωρώντας περίπου τρελό και φυσικά λαϊκιστή όποιον τις αμφισβητεί. Αν δε τολμήσει να αρθρώσει σχέδιο εξόδου από την κρίση διαφορετικό από το «επίσημο», εις το πυρ το εξώτερον, κανονικά. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να ζητούν από τον Παπανδρέου, από τον Παπαδήμο, όχι ακόμη από τον Σαμαρά, την αποπομπή όσων υπουργών (προσφιλής τους στόχος παλιότερα η Λούκα Κατσέλη) δεν συναινούν μετά μεγάλης προθυμίας στις απαιτήσεις των τροϊκανών.

Σαμαρικότεροι του Στουρνάρα σήμερα οι περί ων ο λόγος, συχνά - πυκνά μαλώνουν (με αγάπη, είναι αλήθεια) τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη, όταν οι δύο συγκυβερνώντες διατυπώνουν ενστάσεις στα σχεδιαζόμενα, όταν επιμένουν σε κόκκινες γραμμές (λέμε τώρα), όταν βάζουν εμπόδια στη δουλειά, την καθυστερούν πώς το λένε. Και, εννοείται, φτηνοί λαϊκιστές είναι γι' αυτούς άπαντες οι αντιπολιτευόμενοι, όπως και το συνδικαλιστικό σύμπαν της χώρας. Όποιος σήμερα διαμαρτύρεται για οτιδήποτε ή διεκδικεί οτιδήποτε ανακηρύσσεται εχθρός της πατρίδας ή ίσως και «εχθρός του λαού», κατά την ιψενική λογική του όρου.

Είναι φως φανάρι πως κεντρικός στόχος των ορκισμένων αντιλαϊκιστών ήταν, είναι και παραμένει σταθερά ο ΣΥΡΙΖΑ. Όχι τώρα που τέλος πάντων ως αξιωματική αντιπολίτευση τα θέλει και τα παθαίνει, αλλά και πριν, στις ισχνές του επιδόσεις, με αποκορύφωμα του αντι-ΣΥΡΙΖΑ οίστρου τους στην προεκλογική περίοδο, και στην πρώτη και στη δεύτερη. Πρόκειται για τον κεντρικό, τον προνομιακό τους στόχο, πρόκειται για τον υπΆ αριθμόν ένα εχθρό...

 

Χυδαιότητες...

 

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η αντιμετώπιση, εκ μέρους των συνεπών αντιλαϊκιστών, της «Χρυσής Αυγής». Καταδικάζουν τις πράξεις της ασφαλώς, δυσφορούν με την ενίσχυσή της, όμως ερμηνεύουν ή αποδίδουν εν πολλοίς τον εγκληματικό ακτιβισμό της σε συνθήματα ή σε πρακτικές της Αριστεράς. Όσο κακό είναι, γι' αυτούς, να επιχειρεί η Αριστερά να ανατρέψει νόμους που θεωρεί αντιλαϊκούς, το ίδιο κακό είναι να τρομοκρατούν οι χρυσαυγίτες την ελληνική κοινωνία, με τον τρόπο που βλέπουμε καθημερινά πως το κάνουν. Και πάντως, κατά την κρίση τους, η πρακτική των δεύτερων έχει τη ρίζα της (και τα άλλοθί της!) σΆ εκείνη των πρώτων. Σκεφτείτε να υπήρχαν (μήπως άραγε υπήρξαν;) «προοδευτικοί» διανοητές στη Γερμανία της δεκαετίας του '30 που να εξομοίωναν την κινηματική δράση της γερμανικής Αριστεράς κατά τη φάση της Βαϊμάρης με τη «νύχτα των κρυστάλλων» των χιτλερικών ταγμάτων εφόδου...

Είναι αυτοί, οι επαγγελματίες αντιλαϊκιστές, που εμπνεύστηκαν και διακινούν τη θεωρία των «δύο άκρων», όπου στα άκρα τοποθετούν τον ΣΥΡΙΖΑ από τη μια μεριά και τη Χρυσή Αυγή από την άλλη. Είναι οι ίδιοι που εφηύραν τον όρο «φαιοκόκκινο μέτωπο», με τους ίδιους πόλους αναφοράς. Θεωρούν πως έτσι αντιμετωπίζουν αποτελεσματικότερα τον βασικό εχθρό τους, τον ΣΥΡΙΖΑ. Και κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν πως στην πραγματικότητα εξωραΐζουν στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας την τόσο επιθετική εκδοχή του νεοναζισμού στους καιρούς μας. Εν αν δεν είναι αυτό πολιτική χυδαιότητα, τότε τι είναι...

 

***Ίσως αξίζει να σημειωθεί πως αρκετοί από κείνους στους οποίους είναι αφιερωμένο το ως άνω κείμενο δηλώνουν ΔΗΜ.ΑΡ. ή, λιγότεροι, ΠΑΣΟΚ. Παλιοί «σημιτικοί» πολλοί απΆ αυτούς, κάποιοι ανιχνεύουν τις πολιτικές τους ρίζες στην Αριστερά. Στην κατηγορία εκείνων που θεωρούν την ένταξη στην Αριστερά κάπως σαν παιδική τρέλα, νεανική ανοησία ή καπρίτσιο, εφηβική αρρώστια, κάτι σαν την ιλαρά ας πούμε. Όταν μεγαλώσεις συνέρχεσαι, σου περνάει. Ε, μη μου πείτε πως δεν παρουσιάζει πολιτικό, ασφαλώς, αλλά και επιστημονικό ενδιαφέρον το φαινόμενο...

 

 

 

  • lisseurs ghd
  • lisseur ghd styler
  • sacs louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • lisseur ghd
  • ghd pas cher
  • achat Sac louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • sac louis vuitton soldes en ligne
  • chaussures semelle rouge pas cher
  • Sacs Louis Vuitton Pas Cher En Ligne
  • christian louboutin pas chere
  • air jordan 11 pas cher
  • louboutin femme escarpin pas cher
  • christian louboutin pas cher
  • air jordan 6 femme pas cher
  • Air Jordan Pas Cher Magasin
  • Sac louis vuitton Pas Cher Magasin
  • Vente Sac louis vuitton soldes
  • Vente sac louis vuitton
  • air jordan 11 pas cher
  • air jordan 6 retro
  • achat sac louis vuitton