Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης
Παικος Β.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/06/2012

Φαντάζομαι πως θα θελήσει κάποιος να μας εξηγήσει κάποια στιγμή γιατί αυτό που γίνεται τώρα, δεν έγινε μετά την 6η Μαΐου. Γιατί το κοινό κυβερνητικό σχήμα Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜ.ΑΡ. δεν συγκροτήθηκε τότε. Και έπρεπε η χώρα να «χάσει» 40 ημέρες και να μπει στην «περιπέτεια» της δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης. Δεν ήταν ζήτημα αριθμητικό ασφαλώς, δεν ήταν καν πολιτικό. Αφού ό,τι ίσχυε τότε ισχύει και σήμερα, ακριβώς. Έφταναν και περίσσευαν τα νούμερα τότε, όπως και τώρα. Η συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ, που προβλήθηκε τότε ως ανελαστική προϋπόθεση, δεν εξασφαλίστηκε τώρα όπως και τότε. Όσο για την ανάγκη να κυβερνηθεί η χώρα, ήταν επειγόντως απαιτητή τότε όπως και τώρα. Οπότε τι; Προς τι; Γιατί;

Χρωστούν μια εξήγηση στον ελληνικό λαό τα κόμματα της νέας συγκυβέρνησης. Γιατί τώρα και όχι στις 6 Μαΐου; Πειστική εξήγηση.

Ως προς το πρακτικό πάντως σκέλος της τακτικής τους, ο κοινός τους αντίπαλος, ο ΣΥΡΙΖΑ, θα περιοριζόταν τότε στο 16,78% και στους 52 βουλευτές, ενώ σήμερα εκτοξεύτηκε στο 26,89% με 71 βουλευτές. Αυτό είναι άραγε που επεδίωκαν; Μάλλον όχι. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜ.ΑΡ. και τα καλώς νοούμενα κομματικά τους συμφέροντα, γεγονός είναι πως, με την επιλογή τους για δεύτερες εκλογές, κατάφεραν να οδηγήσουν στην υπερενίσχυση της Ν.Δ., έτσι ώστε να ηγεμονεύει σήμερα του κυβερνητικού σχήματος ο Αντώνης Σαμαράς. Να έχει πλέον το -πολύ- πάνω χέρι αριθμητικά και, κυρίως, πολιτικά. Μήπως είναι αυτό που επεδίωκαν; Δεν φαίνεται και πολύ πιθανό.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως στο νέο κυβερνητικό σχήμα είναι η συμμετοχή της ΔΗΜ.ΑΡ. που κάνει τη διαφορά. Αλλιώς δεν θα επρόκειτο παρά για επανάληψη του πειράματος Παπαδήμου. Το αν η ΔΗΜ.ΑΡ. θα κάνει τη διαφορά και επί της κυβερνητικής ουσίας, μένει νΆ αποδειχθεί. Όπως και τα πάντα άλλωστε. Πολύ περισσότερο που η απόφαση του Φώτη Κουβέλη είναι, χωρίς αμφιβολία, τολμηρή απόφαση. Απόφαση υψηλού κομματικού ρίσκου. Στην προφανή (και ειλικρινή) προσπάθειά της νΆ αποδείξει η ΔΗΜ.ΑΡ., έστω και με καθυστέρηση 40 ημερών, πως όντως πρόκειται για την «υπεύθυνη Αριστερά», ρισκάρει τα πάντα. Στον βαθμό τουλάχιστον που στόχος της παραμένει η αυτόνομη κομματική συνέχεια. Και όχι, όπως από κάποιες κινήσεις διαφαίνεται, νΆ αποτελέσει τον καταλύτη για την ανασύνταξη της σοσιαλδημοκρατίας στη σώρα μας...

 

Ενοχικές πρακτικές

Ως «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» χαρακτηρίζεται από τον πρωθυπουργό το νέο σχήμα. Και επιπλέον οι κυβερνητικοί εταίροι ομιλούν για «κυβέρνηση μακράς πνοής». Μένει νΆ αποδειχθούν και τα δύο. Τα πρώτα-πρώτα δείγματα πάντως δεν είναι και πολύ ενθαρρυντικά.

Θα περίμενε κανείς πως από τη στιγμή που το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜ.ΑΡ. πήραν τη μεγάλη απόφαση, θα έμπαιναν στην προσπάθεια με φουλ τις μηχανές. Προκειμένου να προσθέσουν έτσι πόντους στις πιθανότητες επιτυχίας μιας από χέρι δύσκολης προσπάθειας. ΑντΆ αυτού επέλεξαν την «ολίγη συμμετοχή», το και μέσα και έξω ή τη συμμετοχή που δεν θα πολυφαίνεται, που δεν θα κάνει μπαμ. Χωρίς τους πρωτοκλασάτους των δύο κομμάτων, χωρίς καν κοινοβουλευτικά ή κομματικά στελέχη, με «τεχνοκράτες» της επιρροής τους στην κυβέρνηση Σαμαρά. Στάση ξεκάθαρα ενοχική. Θεωρούν, φαίνεται, ότι έτσι δεν θα λερώσουν και πολύ τα χέρια τους. Πρόκειται φυσικά για προφανή αυταπάτη. Επιλογή πάντως διά της οποίας θα 'λεγε κανείς ότι στηρίζουν την κυβέρνηση με αστερίσκους. Ή ότι εγγράφουν υποθήκες αποστάσεων.

Μπορούμε, κατόπιν τούτου, βασίμως να εικάσουμε πως αργά ή γρήγορα θα δούμε το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜ.ΑΡ. να το παίζουν «συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση», κατά το προηγούμενο της Ν.Δ. απέναντι στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Ε, και ο καθένας αντιλαμβάνεται πόσο μακριά μπορεί να πάει μια τέτοια κυβέρνηση, πόσο «μακράς πνοής» θΆ αποδειχθεί. Ενώ, από την άλλη, δεν ξέρω πόσο βοηθάει τη μακροημέρευση της προσπάθειας ο υπερτονισμός του δεξιού προσήμου, όπως προέκυψε από τις αποστάσεις των κεντροαριστερών συνιστωσών από το κυβερνητικό σχήμα. Όταν είναι γνωστό πως και η «εικόνα» αποτελεί πάντα πολιτικό μέγεθος διόλου αμελητέο.

Όσο για την ευγενή μεν πλην ακραία μεγαλόστομη φιλοδοξία του Αντώνη Σαμαρά περί «σωτηρίας του Έθνους», οι προεκλογικές επαγγελίες των εταίρων αρκούν για νΆ αντιληφθεί κανείς πόσο μικρό καλάθι θα πρέπει να κρατήσει. Οι στόχοι τους είναι ήδη εξαιρετικά περιορισμένοι. Οι δε διαπραγματευτικές τους δυνατότητες υπονομευμένες από χέρι. Καθώς οι δανειστές γνωρίζουν πως απέναντί τους έχουν τις δύο πατεντάτες υπογραφές. Και πως σε κάθε περίπτωση οι Έλληνες επίσημοι δεν έχουν σκοπό να ρισκάρουν το παραμικρό.

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου, ως έκφραση της επιθυμίας του ελληνικού λαού, μπορεί νΆ αποτελέσει το μεγάλο, το μέγιστο διαπραγματευτικό χαρτί των εταίρων της νέας συγκυβέρνησης. Ένα αποτέλεσμα που ασφαλώς δεν ήταν και πολύ του γούστου τους.

Ε, ας κλείσουν τη μύτη, ας το πάρουν στο χέρι κι ας το επικαλεστούν με σοβαρότητα. Ακόμη και προκειμένου να πείσουν την άλλη πλευρά πως καραδοκεί ο «κοινός εχθρός». Μπορεί έτσι κάτι περισσότερο να καταφέρουν...

  • lisseurs ghd
  • lisseur ghd styler
  • sacs louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • lisseur ghd
  • ghd pas cher
  • achat Sac louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • sac louis vuitton soldes en ligne
  • chaussures semelle rouge pas cher
  • Sacs Louis Vuitton Pas Cher En Ligne
  • christian louboutin pas chere
  • air jordan 11 pas cher
  • louboutin femme escarpin pas cher
  • christian louboutin pas cher
  • air jordan 6 femme pas cher
  • Air Jordan Pas Cher Magasin
  • Sac louis vuitton Pas Cher Magasin
  • Vente Sac louis vuitton soldes
  • Vente sac louis vuitton
  • air jordan 11 pas cher
  • air jordan 6 retro
  • achat sac louis vuitton