Ναπολέοντας Παπαγιαννόπουλος: Ένας θρύλος της Εθνικής Αντίστασης
 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 20/04/2012

Ο δευτεροετής εύελπις, με την επιστροφή από το αλβανικό μέτωπο, ευθύς εξαρχής καταπιάστηκε στην Αθήνα με την οργάνωση αντίστασης κατά των κατακτητών! Κατεβαίνει στο χωριό του, συνεχίζει, και με άλλους πρωτολάτες πατριώτες Μεσσήνιους, αξιωματικούς και πολίτες, συγκροτούν το τρίτο δεκαήμερο του 1941 τη Νέα Φιλική Εταιρεία -νονός του ονόματος ο 19χρονος Δημητράκης Κανελλόπουλος από την Καλλιρρόη- σκοτώθηκε στον ΔΣΕ στον Ταΰγετο το 1949. Η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση της Ελλάδας με την ίδρυση του ΕΑΜ συγχωνεύτηκε σ' αυτό. Και γυροφέρνει στην ύπαιθρο για άπλωμά της -υποκρινόμενος τον μικρέμπορα γυρολόγο- και "σπουδάζει" το έδαφος για το μελλοντικό αντάρτικο. Ανεβαίνει στην Αθήνα, όπου ο αδερφός του, ο αείμνηστος Γιώργος, πλωτάρχης του Π.Ν., τον συνδέει με την οργάνωση Προμηθέας ΙΙ που είχε σύνδεση με το συμμαχικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής και στη συνέχεια τον συνδέει μ' αυτό. (Ο αδερφός του διέφυγε στη Μ.Α., κατετάγη στις εκεί ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και στο φιλοαντιστασιακό ΕΑΜικό κίνημά τους).

Παρατρίχα ο Ναπολέων διέφυγε τη σύλληψη, χάρη στη σβελτοσύνη και την ψυχραιμία του, όταν κατακτητές και συνεργάτες τους κύκλωσαν το στέκι της οργάνωσης στην οδό Ζήνωνος στην Αθήνα. Συνεννοείται με το Στρατηγείο Μ.Α. για τη "ρίψη" όπλων στη Μεσσηνία. Πραγματοποιείται, μετά από επανειλημμένες απόπειρες, στις 29.10.1942 στο χωριό Σιτοχώρι Τριφυλίας, περί τα 3,5 χλμ. απόσταση από τη βάση των Ιταλών στο Κοπανάκι. Πέσανε 17 δέματα με οπλισμό, εκρηκτικά, μηχανισμό. Η πρώτη "ρίψη όπλων" στον Μοριά. Ο Ναπολέοντας οργανώνει την πρώτη ΕΛΑΣίτικη αντάρτικη ομάδα στον Μοριά. (Στις 5.8.1942 οι ΕΑΜίτες της Καλλιρρόης -ο λοχαγός Κώστας Κανελλόπουλος και ο αδελφός του Δημητράκης, τα αδέλφια Όθωνας και Δημήτρης Δριβαλιάρης κ.ά.- είχαν χτυπήσει απόσπασμα Ιταλών και "βγήκαν στο βουνό"). Λόγοι απρόβλεπτοι απέτρεψαν το άμεσο "ξεμεντάνιασμα" που πραγματοποιήθηκε μετά από ένα δίμηνο. Στρατιωτικός υπεύθυνος της 50μελούς ομάδας, εν συνεχεία (με τη μετατροπή του ΕΛΑΣ οργανωτικά στο σχήμα του στρατού) διοικητής λόχου, του ΙΙΙ Τάγματος του 9ου Συντάγματος, μόλις ο Άρης πέρασε στην Πελοπόννησο στο επιτελείο του και από εκεί καπετάνιος του 9ου Συντάγματος. Όταν πηγαίναμε για επιχειρήσεις, κι ας ηγούνταν ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί, οι αντάρτες ρωτούσαν: Είναι και ο Ναπολέων; Ήταν -ή είχε- τη "στόφα" του στρατιωτικού ηγέτη που ενέπνεε μαχητικότητα, θάρρος, εμπιστοσύνη προπαντός. Ας περιοριστώ σε δύο μάχες που ενεπνεύσθη και καθοδήγησε ως διοικητής του τάγματος στις στροφές του Αγίου Φλώρου στις 6 και 19 Φεβρουαρίου 1944 -κατακαμπίς, μέσα στη φωλιά των Γερμανών, περίπου 18 χλμ. απόσταση από τη βάση τους στην Καλαμάτα- και αυτής του Μελιγαλά, περίπου 3,5 χλμ. -με αποτέλεσμα 40 Γερμανοί σκοτωμένοι, 26 αιχμάλωτοι, 12 αυτοκίνητα κατεστραμμένα, λεία άφθονος οπλισμός, πολεμοφόδια, κατάλογοι για σύλληψη 400 πατριωτών, απώλειες του ΕΛΑΣ ένας νεκρός, ο Γιάννης Χιώτης (από τη Χίο).

Με τη "Συμφωνία της Βάρκιζας" συνέλαβε την ιδέα -την εκμυστηρεύτηκε και στον υπογραφόμενο, όπως και στους συμφοιτητές του στη Σχολή Ευελπίδων και στρατιωτικούς ηγέτες στον ΕΛΑΣ, Επαμεινώνδα Παπαδόπουλο από το Σιδηρόκαστρο και Σπύρο Νικολακόπουλο από το Ναζίρι- να προτείνει στην παραπάνω ηγεσία να μην παραδώσουν τα όπλα λίγοι αντάρτες κατά περιοχή, με κάποια βαρύτητα στα ονόματα, ας το "διαρρεύσει αυτό η ηγεσία, για να προστατεύσουν τους αντιστασιακούς από το όργιο διωγμών που εναντίον τους θα ξεσπάσει. Εμείς συμφωνήσαμε πλειοδοτούντες. Η ηγεσία το απέρριψε με απειλές... Κι άρχισε το κυνηγητό... Ο Ναπολέων, καταδιωκόμενος, τον Σεπτέμβριο του 1945 πήρε εντολή από την Περιφερειακή Επιτροπή του ΚΚΕ Μεσσηνίας να μπει και να κρυφτεί στην Καλαμάτα - μπας και κάνει τίποτα και χαλάσει τη "γαλήνη" της Βάρκιζας... Μπήκε και κρύφτηκε στη Φυτεία. Σύνδεσμός του ο Γεώργιος Ζερμπίνος, μέλος του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας.

Στις 18.1.1946 οι πρώην ταγματασφαλίτες -παρακρατικοί (τώρα) του Μαγγανά- μπήκαν στην Καλαμάτα και στο καφενείο του Κατσαρού και σκότωσαν δύο και τραυμάτισαν εφτά κατά δήλωση της χωροφυλακής. Ο Ναπολέοντας πήρε εντολή από την Π.Ε. του ΚΚΕ να βγει από την κρύπτη την Κυριακή, ν' ανέβει στου Σπυρίδη το χάνι, να μαζευτούν και άλλοι αντιστασιακοί (πρώην ΕΛΑΣίτες κ.ά.), να εξοπλιστούν και να χτυπήσουν τους παρακρατικούς αν μπουν στην Καλαμάτα, όπερ και έπραξε. Κανένας δεν ανέβηκε και, σαν νύχτωσε, σύνδεσμος τον ειδοποίησε πως ο γραμματέας της Π.Ε., Μάριος Κ., μετέβαλε τα σχέδια: να μην τους χτυπήσουν και να ξανακατέβει στην κρύπτη του.

Οι παρακρατικοί, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή, μέχρι Δευτέρα ξημερώματα, δήωναν την Καλαμάτα, μπαίνανε σε σπίτια αντιστασιακών, ξυλοκοπούσαν, βασάνιζαν, κλέβανε, τραυμάτιζαν, σκότωναν... Τη Δευτέρα φύγανε -ανενόχλητοι όλο αυτό το διάστημα- με 250 ομήρους και τόνους πλιάτσικο, αφήνοντας πίσω τους, κατά την εφημερίδα "Το Βήμα", περί τους 15 σκοτωμένους και περί τους 30 τραυματίες.

Γιατί άλλαξε γνώμη ο γραμματέας της Π.Ε. του ΚΚΕ; Άγνωστον μέχρι σήμερα. Οι αντιστασιακοί χάσανε μοναδική ευκαιρία να εξοντώσουν ολοκληρωτικά τις συμμορίες, σε συνεργασία και με τον Χριστοδούλου, διοικητή του Α' Τμήματος Χωροφυλακής -το έχει γράψει και στα απομνημονεύματά του- ο οποίος επεδίωξε και τότε συνεργασία με το ΕΑΜ -και η κατάσταση θ' άλλαζε 100% υπέρ της ειρήνης και της τάξης στη Μεσσηνία και είμαι βέβαιος σε όλη τη χώρα.

Ο Ναπολέων, ενώ ετοιμαζόταν "να βγει στο βουνό", πιάστηκε στην κρύπτη του, αδιευκρίνιστος ο δίαυλος, στις 15 Μαΐου 1946. Παρεπέμφθη στο στρατοδικείο ως "ένοχος εσχάτης προδοσίας" γιατί ήθελε να παραδώσει μέρος της επιστατείας σε εχθρική χώρα! Όταν τελείωσε η ανάγνωση του κατηγορητηρίου, ρώτησε τους αξιωματικούς στρατοδίκες -δεν ξέρω αν είχαν υπηρετήσει στα Τάγματα Ασφαλείας- "είμαι προδότης ή πατριώτης;" και τους εγχειρίζει έγγραφο του στρατάρχη Αλεξάντερ, δ/τή του Στρατηγείου Μέσης Ανατολής, που τον συνέχαιρε και ευχαριστούσε για τη συμμετοχή και τη συμβολή του στον συμμαχικό αγώνα. Και αντί σε θάνατο, τον καταδίσαν σε ισόβια...

Ίδια μοίρα με του Κολοκοτρώνη, γεννήθηκε απέναντι από το χωριό του, στο Ραμοβούνι του Δ. Πλαπούτα, καταγωγής υπό του Σουλιμά, του συγχωριανού του στρατηγού Γιαννάκη Γκρίτζαλη που εκτέλεσαν τότε (1834) στην Κυπαρισσία. Αποφυλακίστηκε και το 1962 παντρεύτηκε την Ευδοκία, αδελφή του Σ. Νικολακόπουλου που έχω αναφέρει. Στάθηκε δίπλα του παλικάρι, τον φρόντισε στοργικά όταν αρρώστησε και προς το τέλος, όταν οι γιατροί γνωμάτευσαν ότι το νοσοκομείο δεν θα του προσφέρει τίποτα πέραν της καταστολής, τον ντάντεψε σπίτι, του έκλεισε τα μάτια μόλις "πέταξε το πνεύμα", τον νεκρόπλυνε, τον νεκροστόλισε, τον μοιρολόγησε, μαζί με την κόρη τους Ράνια, τον γιο τους Περικλή και τα εγγόνια.

Ας κλείσω με το ότι τον αδελφό του Γιώργο τον απέταξαν από το Π.Ν. και τον πατέρα του, παπά, πάνω από 70 χρόνων, τον σκότωσαν παρακρατικοί με μαχαιριές... Και ότι, όταν οι Άγγλοι προσφέρθηκαν να του χορηγήσουν αποζημίωση για τα σπίτια που του κάψανε οι Ιταλοί στο χωριό, αρνήθηκε λέγοντας πως αγωνίστηκε για την πατρίδα του αναλαμβάνοντας εν γνώσει του όλους τους κινδύνους. Θα παραμείνει εσαεί καμάρι για την Εθνική Αντίσταση, όπως γενικά για την πατρίδα και υπόδειγμα στρατιώτη.

  • lisseurs ghd
  • lisseur ghd styler
  • sacs louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • lisseur ghd
  • ghd pas cher
  • achat Sac louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • sac louis vuitton soldes en ligne
  • chaussures semelle rouge pas cher
  • Sacs Louis Vuitton Pas Cher En Ligne
  • christian louboutin pas chere
  • air jordan 11 pas cher
  • louboutin femme escarpin pas cher
  • christian louboutin pas cher
  • air jordan 6 femme pas cher
  • Air Jordan Pas Cher Magasin
  • Sac louis vuitton Pas Cher Magasin
  • Vente Sac louis vuitton soldes
  • Vente sac louis vuitton
  • air jordan 11 pas cher
  • air jordan 6 retro
  • achat sac louis vuitton