Η Αριστερά των Κινημάτων.
 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/05/2011

Και ξαφνικά όλοι ταράχτηκαν από το πρωτόγνωρο κίνημα των πολιτών (Αγανακτισμένοι) ο κάθε ένας για τους λόγους του: οι εκφραστές του δικομματισμού γιατί δεν θέλουν αντιδράσεις αλλά και το ΚΚΕ γιατί το κίνημα αυτό δεν πάει όπου πάει το ΠΑΜΕ (κανά δύο τετράγωνα και μετά στα γραφεία…). Προβληματισμός όμως αναπτύσσεται – εύλογα – και στις τάξεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΝ /ΣΥΡΙΖΑ) για το αν πρόκειται για ένα αυθόρμητο η καθοδηγούμενο κίνημα, για ένα κίνημα που θα ξεφουσκώσει ή θα αποκτήσει στόχους (ξεκαθαρίζουμε ότι είναι ένα βαθύτατα πολικό κίνημα), αν θα “πάει” σε αριστερή κατεύθυνση ή θα δεξιοδρομήσει κλπ.

Τα πράγματα είναι απλά: ένα κίνημα είναι αυτό που λέει και ο τίτλος του. Δεν είναι κόμμα και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να λειτουργεί με όρους και δομές κόμματος. Μόνο τότε “ανασαίνει” και “οξυγονώνεται”, εμπλουτίζοντας με την σειρά του με ιδέες και πρακτικές ένα Αριστερό κόμμα. Κάνω τον διαχωρισμό “Αριστερό”, γιατί, Αριστερά δεν νοείται χωρίς αλλαγή και προσαρμοστικότητα, μένοντας σταθερή στις αξίες της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης. Μόνο έτσι θα συγκινεί και θα εκφράζει τους πολίτες κάθε στιγμή, μετασχηματίζοντας την κοινωνία προς τον σοσιαλισμό.

Και αυτό που έγινε χθες σε όλη την Ελλάδα είναι κίνημα. Κίνημα διαμαρτυρίας, προς το παρόν. Κίνημα με ένα μήνυμα: σας προειδοποιούμε, δεν αντέχουμε άλλο!!! Μπορεί να μην έχει τα πολιτικά χαρακτηριστικά – ακόμα – που πρέπει να έχει ένα κίνημα (άμεσο στόχο – εκπροσώπηση – συνέχεια – δράση κλπ) αλλά είναι Κίνημα. Με τα θετικά του και τα αρνητικά του. Με πολλές απόψεις, ιδέες, πρακτικές. Που θα  πρέπει να μπουν όλα σε ένα χωνευτήρι και να καταλήξουν σε κάτι, χειροπιαστό, απλό και άμεσο. Και εδώ είναι το κρίσιμο σημείο που θα μετρηθεί η όποια Αριστερά: να πρωτοστατήσει, να συμμετέχει, να προτείνει, να υιοθετήσει απόψεις και προτάσεις,  να κινητοποιήσει. Να εκφράσει με έναν λόγο, μεστό, περιεκτικό και ευνόητο όλη την οργή και την αγωνία των πολιτών που κινητοποιούνται. Να μην φοβηθεί την διαφορετικότητα ή ακόμα και το λάθος. Να δοκιμάσει και να δοκιμαστεί. Μόνο έτσι τα όποια κινήματα αλλά και η Αριστερά, θα νικήσουν. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος αλλαγής της κατάστασης. Αλλιώς και το κίνημα θα χάσει τον πολιτικό του στόχο και θα ξεφουσκώσει απογοητεύοντας τους πολίτες και η Αριστερά δεν θα έχει σε ποιόν να μιλήσει. Και η Αριστερά πρέπει να είναι Αριστερά των Κινημάτων και των Πολιτών.

Οι χθεσινές συγκεντρώσεις είχαν το πολύ απλό μήνυμα για την Αριστερά: «Είμαστε εδώ και αντιδρούμε. Μπορεί να μην ξέρουμε πως και τι ακριβώς ζητάμε αλλά κουνηθήκαμε, ξεφύγαμε από την ύπνωση. Και είμαστε διατεθειμένοι να συνεχίσουμε. Προς τα που; Θα δούμε…» Αυτό το τελευταίο είναι το ζητούμενο, για όλους… Και οι μόνοι που φοβούνται τέτοιου είδους αντιδράσεις (όπως των διοδίων – της Κερατέας – του άρθρου 16 – του Μαθητικού ξεσηκωμού τον Δεκέμβρη του ’09, κλπ), είναι αυτοί που δεν θέλουν τον λαϊκό παράγοντα στο προσκήνιο. Που τον θέλουν θεατή, πειραματόζωο σε δοκιμαστικό σωλήνα ή στην καλύτερη περίπτωση καθοδηγούμενο και ελεγχόμενο. Έτσι όμως δεν αλλάζει ο κόσμος…

Και ποιοί ΔΕΝ φοβούνται;

Αντιγράφω από τη συνέντευξη του Α. Τσίπρα στο Ρ/Σ «Αθήνα 9.84» (Νόνη Καραγιάννη- Τάσος Παππάς):

“…Αυτή είναι μια ευθύνη που κάποια στιγμή πρέπει να την αναλάβει το ΚΚΕ και να δώσει απαντήσεις. Παρόλα αυτά, εμείς δεν εγκαλούμε την ηγεσία του ΚΚΕ γιατί δεν θέλει να συζητήσει μαζί μας. Δικαίωμά της. Εμείς την εγκαλούμε γιατί με τη στάση της δεν βοηθάει το λαϊκό κίνημα σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή που κινδυνεύει να τα χάσει όλα. Σε μια περίοδο όπου ο πυλώνας του κοινωνικού συμβολαίου ξηλώνεται. Υπ΄ αυτή την έννοια νομίζω ότι ο μόνος τρόπος οι ηγεσίες των κομμάτων να αλλάξουν στάση είναι ο λαϊκός παράγοντας να βγει στο προσκήνιο και πολλές φορές ο λαϊκός παράγοντας βγαίνει στο προσκήνιο και με αυθόρμητο τρόπο. Ίσως τότε βγαίνει και καλύτερα και πιο αποτελεσματικά, όχι υπό την αυστηρή καθοδήγηση των κομμάτων.

Για παράδειγμα, οι κινητοποιήσεις των νέων ανθρώπων στην Ισπανία φέρουν στο προσκήνιο την υγιή αντίδραση της κοινωνίας πέρα και έξω από τις κομματικές καθοδηγήσεις. Νομίζω ότι αυτό το μοντέλο θα το δούμε το επόμενο διάστημα και στη χώρα μας -κάνω μια εκτίμηση, μπορεί να διαψευστώ, αλλά κάνω μια εκτίμηση- χωρίς κατ΄ ανάγκη τα κόμματα να έχουν τη δυνατότητα να καθοδηγήσουν ή να οργανώσουν. Η κοινωνία θα μας ξεπεράσει όλους κι αυτό είναι πάρα πολύ θετικό…

-    Η αριστερά έχει μια παράδοση δυσπιστίας απέναντι στο αυθόρμητο..

Όχι όλη η αριστερά. Η ανανεωτική αριστερά δεν την έχει αυτή την παράδοση…

-    Και προσπαθεί ότι δεν ελέγχει να το δυσφημεί…

Αναφέρεστε στο ΚΚΕ και στην ηγεσία του, ό,τι δεν κατανοεί, ό,τι δεν ελέγχει, το θεωρεί προβοκατόρικο, ξένο, ύποπτο, αναποτελεσματικό. Στην πραγματικότητα νομίζω ότι αυτό που μπορεί να αποδειχθεί σήμερα αποτελεσματικό είναι η αυθόρμητη κοινωνική αντίδραση στο βαθμό όμως που αυτή δεν συμβαδίζει με τη βία. Η βία  δρα προβοκατόρικα στο λαϊκό κίνημα. Και στο βαθμό που συντονίζεται σε συγκεκριμένα αιτήματα”.

***

Το συμπέρασμα για την Αριστερά; Μέσα λοιπόν στα όποια κινήματα. Με προτάσεις, λύσεις, συνέπεια, ειλικρίνεια, αγωνιστικότητα και στόχο!!!

Στ. Παπαματθαίου, μέλος της Ν.Ε. ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ Χαλκιδικής.

  • lisseurs ghd
  • lisseur ghd styler
  • sacs louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • lisseur ghd
  • ghd pas cher
  • achat Sac louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • sac louis vuitton soldes en ligne
  • chaussures semelle rouge pas cher
  • Sacs Louis Vuitton Pas Cher En Ligne
  • christian louboutin pas chere
  • air jordan 11 pas cher
  • louboutin femme escarpin pas cher
  • christian louboutin pas cher
  • air jordan 6 femme pas cher
  • Air Jordan Pas Cher Magasin
  • Sac louis vuitton Pas Cher Magasin
  • Vente Sac louis vuitton soldes
  • Vente sac louis vuitton
  • air jordan 11 pas cher
  • air jordan 6 retro
  • achat sac louis vuitton