Αζερική γεύση στην εναρκτήρια συναυλία της ΚΟΑ
Λουκάκος Κ.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 17/10/2010

Η Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν αποτελεί μιαν από τις ελεύθερες χώρες της περιοχής του Καυκάσου, που προέκυψαν μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και ταλανίζονται μέχρι σήμερα από την αυθαίρετη χάραξη συνόρων, στην οποία προέβη ο Στάλιν για τις λεγόμενες «σοσιαλιστικές σοβιετικές δημοκρατίες» του. Μωαμεθανοί στην πλειονότητά τους, μετά το αθεϊστικό κομμουνιστικό διάλειμμα, οι Αζέροι είναι τουρκογενές φύλο και διεκδικούν, όπως και οι κατά πλειοψηφίαν χριστιανοί γείτονές τους Γεωργιανοί και Αρμένιοι, μακραίωνη πολιτιστική παράδοση και ταυτότητα. Δεν θα αποτελούσε, όμως, υπερβολή η διαπίστωση ότι περισσότερα για το Αζερμπαϊτζάν γνωρίζουν οι λιγότεροι εκείνοι Έλληνες που καταπιάνονται με τη διεθνή ιστορία και πολιτική. Τη δεκαετία του 1990 η μικρή αυτή πετρελαιοπαραγωγός δημοκρατία απασχόλησε τη διεθνή κοινή γνώμη λόγω της στρατιωτικής διένεξης για την περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ με την Αρμενία, ενώ σήμερα πρωτοστατεί στο παγκόσμιο ενδιαφέρον σε σχέση με τους αγωγούς τροφοδοσίας πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ευρώπης.

Το Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, διαθέτει και τη δική του πλούσια μουσική παράδοση, που τυποποιείται στην κλασική μουσική φόρμα του mugam, είδους που συγκροτεί σε σουίτα μέρη αδόμενης ποίησης με οργανικά ιντερλούδια. Τη γνωριμία με τον αζερικό λαό μέσα από τη μουσική του επιχείρησε ο πρέσβης της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν στην Αθήνα κ. Ραχμάν Μουσταφάγιεφ και η πρότασή του συνάντησε ευήκοον ούς στον από τινος χρόνου «υπηρεσιακό» καλλιτεχνικό διευθυντή της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών κ. Βύρωνα Φιδετζή. Αποτέλεσμα αυτής της εγκάρδιας συνεννόησης υπήρξε η συναυλία της 1ης Οκτωβρίου, που εγκαινίασε για την ΚΟΑ την γεμάτη ανοικτά ερωτήματα καλλιτεχνική περίοδο 2010/11.

Στο εισαγωγικό του κείμενο ο πρέσβης υπενθύμισε ότι στη χώρα του συντέθηκε η πρώτη όπερα στον μουσουλμανικό κόσμο (από τον Uzeyir Hajibeyov στα 1908) με τον τίτλο «Leyli και Majnun». Ο Uzeyir Hajibeyov έχει συνθέσει τον εθνικό ύμνο της χώρας και θεωρείται γενάρχης της αζερικής μουσικής, ενώ το δημοφιλές θέμα της όπεράς του επέλεξε και ο νεώτερος ομότεχνός του Gara Garayev (1918-1982) για το συμφωνικό ποίημα που εγκαινίασε τη συναυλία της ΚΟΑ υπό την μουσική διεύθυνση του Azad Aliyev. Είναι χαρακτηριστικό της ποιότητας του Αζέρου αρχιμουσικού, γόνου και του ιδίου επιφανούς μουσικής οικογένειας, ότι ανέδειξε το έργο παρά την μάλλον ασύνδετη εσωτερική δομή του και μια γραφή αρκετά συμβατική, που παρέπεμπε στον Χατσατουριάν χωρίς να επιτυγχάνει τις δικές του εξάρσεις έμπνευσης. Υπό την διεύθυνση του Αλίγιεφ, πάντως, η ΚΟΑ ερμήνευσε με ενθουσιασμό σε όλες τις ομάδες, που εκτάθηκε, ωστόσο, σε τραχύτητα από τα εκκωφαντικά χάλκινα.

Το συνοδευτικό πρόγραμμα απέτυχε να μας διαφωτίσει σε σχέση με τα έργα αζερικής μουσικής που παρουσιάσθηκαν στο πρώτο μέρος της συναυλίας. Έτσι αινιγματική παρέμεινε η ποσόστωση της οφειλόμενης συνθετικής πίστωσης σε εκάτερο των συνθετών που μοιράζονται την πατρότητα του κοντσέρτου για πιάνο που ακολούθησε: ο Fikret Amirov (1922-1984), υιός φημισμένου τραγουδιστή «mugam», και η Elmira Nazirova (γεν. 1928), που έγινε καθυστερημένα γνωστή στον διεθνή μουσικό κόσμο λόγω της αποκάλυψης ότι ο Σοστακόβιτς την απεικόνισε θεματικά στη 10η συμφωνία του, συνέθεσαν ένα κοντσέρτο με έντονες φολκλορικές αναφορές, με παράθεση πολλών ιδεών χωρίς μακροσκελή ανάπτυξη, συγκροτώντας ένα ακρόαμα ευχάριστο αλλά αβαθές σε σχέση με τα επιτεύγματα στη φόρμα αυτή περισσότερο κεντρικών γεωγραφικών συντεταγμένων. Τόσο εν προκειμένω όσο και στα 2 ανκόρ που χάρισε στο κοινό, ο πιανίστας και συνθέτης Fahrad Badalbeyli (γεν. 1947), μεγάλη θεσμική φυσιογνωμία στη χώρα του, κατέδειξε υψηλή δεξιοτεχνία και μουσική ευφράδεια, ενώ μας αποκάλυψε από σκηνής ότι η αδελφή του κατοικεί στην Αθήνα…

Τρεις λυρικοί καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς απέδωσαν, στο βΆ μέρος της συναυλίας και μεγαφωνικά ενισχυμένοι, μέρη από ιταλικές, ρωσικές και αζερικές όπερες. Η υψίφωνος Gulnaz Ismaylova μας χάρισε, με τη ρομάντσα «Arzu», δείγμα της λυρικής γραφής του θεωρούμενου ως σημαντικότερου αρχιμουσικού στην αζερική ιστορία Niyazi (Hajibeyov, 1912-1984, ανεψιός του προαναφερθέντος συνεπωνύμου του), ενώ συνδυάσθηκε ιδανικά με τη μεσόφωνο Sabina Asadova (γεν. 1977) στη ρομάντσα «Shusha» του -παρόντος στην αίθουσα- Badalbeyli. Τέλος, ο νεαρός βαρύτονος Javid Samadov (γεν. 1987) τόλμησε περισσότερα από όσα η φωνητική του τοποθέτηση επιτρέπει με τη ρομάντσα του Αλιέκο στην ομώνυμη όπερα του νεαρού Σεργκέι Ραχμάνινωφ, αλλά συνεπήρε την αίθουσα με το καταληκτικό πατριωτικό τραγούδι «Azerbaijan», ενός ακόμη γόνου μεγάλης μουσικής οικογένειας της χώρας, του βαρυτόνου αλλά και ποπ τραγουδιστή Muslim Magomayev (1942-2008). Μια εξαιρετική διπλωματική πρωτοβουλία που θα όφειλε να βρει εγχώριους μιμητές...

  • lisseurs ghd
  • lisseur ghd styler
  • sacs louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • lisseur ghd
  • ghd pas cher
  • achat Sac louis vuitton
  • sacs louis vuitton pas cher
  • sac louis vuitton soldes en ligne
  • chaussures semelle rouge pas cher
  • Sacs Louis Vuitton Pas Cher En Ligne
  • christian louboutin pas chere
  • air jordan 11 pas cher
  • louboutin femme escarpin pas cher
  • christian louboutin pas cher
  • air jordan 6 femme pas cher
  • Air Jordan Pas Cher Magasin
  • Sac louis vuitton Pas Cher Magasin
  • Vente Sac louis vuitton soldes
  • Vente sac louis vuitton
  • air jordan 11 pas cher
  • air jordan 6 retro
  • achat sac louis vuitton